dagboek van de opperrabbijn 13 mei 2026
Ik heb een week gespijbeld en geen dagboek geschreven, waarvoor mijn oprechte excuses. Maar ik was zo gigantisch druk waardoor ik de rust die ik nodig heb om te schrijven, niet kon vinden. Nou is het druk hebben op zichzelf geen probleem, zoals we dagelijks in het ochtendgebed zeggen: Moge het ons gegeven zijn dat we ons met Uw mitswoth, Uw geboden, intensief verbinden. Het Hebreeuwse werkwoord dat we voor dat intensief-verbinden gebruiken betekent in het moderne Hebreeuws als zelfstandig naamwoord lijm. Maar de vraag is natuurlijk waaraan ik me vastplak. Als we ons intensief bezighouden met drugs, gokken of andere negatieve verslavingen, dan is dat uiteraard niet de bedoeling en valt dat niet onder onze dagelijkse bede van Moge het ons gegeven zijn. Maar wat als ik me volledig inzet om drugs, onrecht, discriminatie, antisemitisme te bestrijden, dan is die inzet natuurlijk een geweldige mitswa, maar toch net even iets anders dan wanneer het onderwerp niet tégen iets is, maar vóór, bijvoorbeeld vóór naastenliefde. Waarmee was ik de laatste dagen bezig? Ziekenbezoek. Helaas waren er (te)veel zieken die een bezoekje van mij zouden waarderen. Helaas, natuurlijk niet dat ik voor hen iets mocht betekenen, maar wel helaas dat ze ziek zijn. Ondanks de grote mitswa van bikoer-cholim, het bezoeken der zieken, kan ik er niet zo goed tegen. Hoewel ik natuurlijk een rijke zieken-ervaring heb gehad als veertig jaar rabbijn van het Sinai Centrum, kan ik er nog steeds niet zo goed tegen, omdat ik het verdriet en de pijn van de ander meeneem. En vanaf deze plek dan ook wens ik de beste oplossing voor mijn pastorale ziekenbezoeken: gezondheid voor alle zieken. Gevolg is dan wel dat ik deze belangrijke mitswa van bikoer-cholim niet meer kan vervullen, maar liever geen mitswa zonder zieken, dan wel een mitswa met zieken! Hoewel de zomervakantie nog ver weg is, waren we vorig jaar te laat begonnen om het Chabad-Zomer-Dagkamp, dat zon tweehonderd kinderen bereikte, tot een succes t